Oι ηθοποιοί του The Curing Room γράφουν τις αγαπημένες τους ατάκες από τους ρόλους τους στο έργο

Οι ηθοποιοί του THE CURING ROOM (Νίκος Γκέλια, Στέλιος Καλαϊτζής, Μάνος Κανναβός, Παναγιώτης Μπρατάκος, θανάσης Πατριαρχέας, Βασίλης Τσιγκριστάρης, Στέλιος Ψαρουδάκης) που ξεκινάει την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου στον Πολυχώρο VAULT, γράφουν τις αγαπημένες τους ατάκες από τους ρόλους τους στο έργο.

Το αντιπολεμικό κοινωνικό δράμα του David Ian Lee, The Curing Room, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα και αυστηρώς ακατάλληλο, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στον Πολυχώρο VAULT. Ένα έργο βαθιά συγκινητικό, ανθρώπινο, σκληρό, άγριο, σπαρακτικό. Ένα αγωνιώδες, τολμηρό, αποτρόπαιο και έντονο θρίλερ.

Πρωτότυπη μουσική για την παράσταση έγραψε ο Μάνος Αντωνιάδης. Μετάφραση ο Αντώνης Γαλέος, φωτισμούς ο Βαγγέλης Μούντριχας και φωτογραφίες η Χριστίνα Φυλακτοπούλου.

Από την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016 έως την Κυριακή 9 Απριλίου 2017, κάθε Παρασκευή, Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 18:15.

Άνοιξη 1944. Νότια Πολωνία. Πριν αποχωρήσουν τα Ναζιστικά στρατεύματα αιχμαλωτίζουν μια διμοιρία Ρώσων στρατιωτών. Τους σκοτώνουν όλους εκτός από επτά άνδρες, που κλειδώνουν γυμνούς, χωρίς φαγητό και νερό στο κελάρι ενός άδειου Μοναστηριού. Την ελπίδα, θα την διαδεχτεί η ένταση, ο θυμός, η άρνηση, ο φόβος, η απόγνωση, η απελπισία. Ο εγκλεισμός, η πείνα και η δίψα, το ένστικτο της επιβίωσης γρήγορα θα τους οδηγήσει στα άκρα.

  • «Τα κόκκαλα δε δένουν από μόνα τους. Τα κόκκαλα ξεραίνονται, η ελπίδα χάθηκε. Δεν έμεινε ανάσα. Οι προσευχές δεν πιάνουν εδώ. Οι προσευχές δε βοηθούν κανέναν»…
  • «Μη με αφήνεις Βασίλη, δεν είναι σαν τον ύπνο, μη με αφήνεις Βασίλη, μη με αφήνεις. Ο Γκιόργκι δε θα ξυπνήσει ποτέ. Του είπα να ξυπνήσει, αλλά ο Γκιόργκι δε λέει να ξυπνήσει»…
    Στρατιώτης Γιούρα “Γιούρι” Γιεγκόροφ (Παναγιώτης Μπρατάκος)
  • «Δεν θα δώσω καμία διαταγή εγώ. Κανείς δε θα γίνει μάρτυρας και κανείς δε θα γίνει χασάπης. Θα ζήσουμε όλοι. Μαύρο, άσπρο, ναι, όχι, το δίλημμα δεν είναι δικό σας. Εγώ αποφασίζω! Εγώ είμαι ο σύντροφος Λοχαγός κι εγώ αποφασίζω! Θα περιμένουμε λοιπόν…» 
  • «Τώρα, αλήθεια, θα μπορούσατε να φάτε αυτό το παιδί; Θα μπορούσαμε να φάτε κάποιον από εμάς;»…

Λοχαγός Βίκτωρ Νικολόφ (Στέλιος Ψαρουδάκης)

  • «Δε μπα να είσαι και ο αρχιστράτηγος του Ανατολικού μετώπου∙ όλος μας ο κόσμος είναι αυτό το δωμάτιο»…
  • «Ο Χασάπης δεν είμαι; Έχω σαράντα οκτώ Γερμανικά τομάρια στο λαιμό μου, επισήμως και με τη βούλα. Τρώω ότι θέλω να φάω και γαμάω ότι θέλω να γαμίσω και δεν έχω τίποτα να φοβηθώ. Εγώ δεν παίρνω από εντολές. Και αν μου ξαναπείς εμένα για ιεραρχίες και για πώς ήταν ο κόσμος πριν, θα μου γυρίσει το μάτι, και μετά δε με μαζεύει ούτε ο ίδιος ο Ρασπούτιν»…
    Ανθυπασπιστής Λέονιντ Ντράσοφ, “ο Χασάπης” (Στέλιος Καλαϊτζής)
  • “Να επιβιώσουμε; Το ξέρεις πολύ καλά ότι ακόμα κι αν ανοίξει ποτέ αυτή η πόρτα, θα πεθάνουμε όλοι. Θα μας φυτέψουν από μια σφαίρα στο κεφάλι. Για ανανδρία, για ηθική κατάπτωση. Θα δουν τα κρανία τους και θα μας πάρουν από το χεράκι, θα μας βγάλουν στο φως και θα μας γαζώσουν με τα πολυβόλα”… 
  • “Τη γυναίκα μου τη λένε Μάσλα. Έχει κόκκινα μαλλιά. Εκείνη μου ζήτησε να παντρευτούμε, γιατί εγώ μέχρι να πάρω μια απόφαση… Είναι ευγενική. Είναι φίλη μου. Ο γιος μου είναι ο Ισαάκ… έχω ένα γιο. Δε θα κρατήσω ποτέ το γιο μου στα χέρια μου. Δε θα έχει ποτέ ξανά τον πατέρα του… δε θα κρατήσω ποτέ ξανά το αγοράκι μου στα χέρια μου”…
    Ανθυπολοχαγός Βασίλι Καζλόφ (Νίκος Γκέλια)

 

  • «Θα προτιμούσα να πνίξω τους συντρόφους μου, ή να τους στραγγαλίσω πάρα να τους αφήσω να περνάνε αυτή τη δοκιμασία»… 
  • «Τι βάρος φορτώθηκες εσύ; Δεν τον πήρες εσύ στο λαιμό σου. Εμείς τον σκοτώσαμε»…
    Λοχίας Νιλς Σούκερουκ (Βασίλης Τσιγκριστάρης)

 

  • «Κλείνω τα μάτια μου και βλέπω τα δικά του. Και μετά μέσα από αυτά τα μάτια βλέπω τη μητέρα του. Τη νιώθω να τον νανουρίζει∙ την ακούω να ψιθυρίζει στον μικρό της Λεόν ότι δεν πρέπει ποτέ να φοβάται τη νύχτα»…

 

  • «Δεν τρώω, με καίει, ο άνθρωπος με καίει, κάρβουνο καυτό στο στομάχι μου!»…
    Στρατιώτης Γκιόργκι Πολέκο (Μάνος Κανναβός)

 

  • “αν οι άντρες μας αναγκαστούν να πράξουν όπως κρίνουν, θα με στήσουν στο απόσπασμα: Εκτέλεση για παράλειψη καθήκοντος. Δε θέλω να μας κρίνουν για την ηθική μας, άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει να σέρνεσαι ολόγυμνος στο πάτωμα, να παλεύεις να πιπιλίσεις μισή σταγόνα αίμα ή το ίδιο σου το σπέρμα μήπως και εκβιάσεις μια ώρα ακόμα ζωή”…

 

  • «Σύντροφοι, αυτά που κάναμε, αυτά που ζήσαμε, δεν είναι ούτε κτηνωδία, ούτε απανθρωπιά. Τα κάναμε για να επιβιώσουμε. Καλά θα κάνετε να δείτε το τελευταίο κομμάτι της σάρκας του, σαν ελπίδα, σαν ζωή»…
    Υπολοχαγός Σάσα Έρενμπεργκ (Θανάσης Πατριαρχέας)