«MΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΝΗ» Στη Ζάκυνθο (Θέατρο Σαρακινάδου – 23/4/2014

Poster - ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΝΗ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ (23-4-2014)

Η ΛΕΣΧΗ «ΓΕΡΑΝΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ ΚΑΙ ΦΡΑΝΚΑ ΡΑΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ «ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΝΗ» ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 ΣΤΙΣ 21:15 ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ  ΣΑΡΑΚΙΝΑΔΟΥ.

 

Σκηνοθετεί και παίζει ο Πάνος Νακόπουλος

 

Το «Μια Γυναίκα Μόνη» από το «Όλο Σπίτι Κρεβάτι Εκκλησία» των Ντάριο Φο και Φράνκα Ράμε είναι πιθανά ο πιο συγκλονιστικός γυναικείος μονόλογος που γράφτηκε ποτέ για το θέατρο.

 

Μια γυναίκα, κατ’ εξοχήν νοικοκυρά και… αφελής, κλειδωμένη στο σπίτι από τον ίδιο της τον… άντρα. Ξεκινώντας τις δουλειές της ημέρας, ανακαλύπτει ότι στην απέναντι πολυκατοικία ήρθε μια νέα ένοικος. Της φαίνεται απίστευτο πως βρήκε κάποιον να του ανοίξει την καρδιά της. Αυτό που ακολουθεί είναι ένας σπαραξικάρδιος μονόλογος που ακροβατεί ανάμεσα στο γέλιο και στο κλάμα. Στο δράμα και την Κωμωδία. Ένα έργο με άφθονο γέλιο που αναγκάζει στιγμές-στιγμές το θεατή να… εξοκείλει στα βάθη μιας απύθμενης πίκρας κι απελπισίας για τη θέση της γυναίκας στις κοινωνίες των ανθρώπων… Εκεί, όπου «οι μεγαλύτεροι καταναλωτές αλκοόλ, είναι οι γυναίκες» όπως είπε κάποτε και η ίδια η Φράνκα Ράμε !
Στην παράσταση του Μεταθεάτρου, το ρόλο της Μόνης Γυναίκας, ερμηνεύει ένας άντρας. Ο Πάνος Νακόπουλος ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Ένας ελάχιστος φόρος Αντρικής τιμής στο πιο καταπιεσμένο πλάσμα ανά τους αιώνες. Το αποτέλεσμα είναι ένας κλαυσίγελος και μια ισορροπία τρόμου ανάμεσα στο γκροτέσκο στοιχείο της Κωμωδίας αλλά και του Δράματος.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

Καταλυτική ερμηνεία από απο τον Metatheatro Panos  Nakopoulos στο «Μια Γυναίκα Μόνη» από το «Όλο Σπίτι Κρεβάτι κι’ Εκκλησία» των Ντάριο Φο και Φράνκα Ράμε.

 

Οι εξαιρετικές σπουδές και η τεράστια εμπειρία του Πάνου Νακόπουλου, ο οποίος υπογράφει και την σκηνοθεσία, απογειώνουν το πηγαίο ταλέντο του και μας καθηλώνει συμπάσχοντες, στον συγκλονιστικότερο ίσως γυναικείο θεατρικό μονόλογο του διεθνούς δραματολογίου.

 

Ή μάλλον είναι η ίδια η ηρωίδα, η Μαρία, που μας συγκλονίζει, μια που αυτή κυριαρχεί στην σκηνή εφ’ όσον ο καλός ηθο-ποιός απεκδύεται την δική του προσωπικότητα και εντρυφεί στον ψυχισμό και στον χαρακτήρα της , με αποτέλεσμα την πλήρη μεταμόρφωσή του σ’ έναν άλλον άνθρωπο. Έναν Άνθρωπο απελπισμένο, μοναχικό, που χρησιμοποιείται για πολλαπλές υπηρεσίες αμισθί, μ’ ασέβεια και αναλγησία. Ένα τυχαίο γεγονός, η εγκατάσταση στο απέναντι κτήριο, μιας νέας ενοίκου, γίνεται η αφορμή να εκμυστηρευτεί ολόκληρη τη ζωή της. Μια ζωή καθ’ όλα προβλέψιμη, με πορεία προδιαγεγραμμένη, μια που έτσι και γι’ αυτό είχε εκπαιδευτεί. Αυτό ήταν το »σωστό»…

 

Δεν θα μάθουμε ίσως ποτέ με τι δυνατότητες την προίκισε η φύση. Λόγω της άγνοιας της είναι αφελής, σίγουρα όμως δεν είναι ανόητη και το ξέρει. Όταν μ’ ερέθισμα τον απροσδόκητο έρωτα ενός νεαρού προς το πρόσωπό της, αφυπνίζεται η ναρκωμένη της λίμπιντο, προφασίζεται αφελή και αστεία δικαιολογία για να ενδώσει, μια που της έμαθαν ότι αυτό είναι αμαρτία. Γνωρίζει όμως πως ίσως είναι η μοναδική της ευκαιρία να βιώσει τον έρωτα.

 

«Ο Άλντο», ο σύζυγος, «Με συγχώρεσε» λέει… Βαρύ το τίμημα της συγγνώμης του. Kαταδίκη σε ποινή ισόβιας κάθειρξης μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Η κλειδωμένη πόρτα δεν θ’ ανοίξει. Το βρώμικο δίλημμα: Ελεύθερος άνθρωπος ή μητέρα θα την κρατάει κλειστή.

 

Ένας ρόλος πρόκληση, σε μια συνεχή ακροβασία σ’ ένα επικίνδυνα λεπτό σχοινί, ανάμεσα στο κωμικά ή δραματικά γκροτέσκο, στην οποία ο ηθοποιός ισορροπεί με απαράμιλλη μαεστρία! Γίνεται, πέρα από τους περιορισμούς του φύλου, ο Άνθρωπος που πονά και σε μία κλιμάκωση των συναισθημάτων του εναλλάσσει την πίκρα με την οργή, εξεγείρεται και οδηγείται στην κάθαρση! Ένα σύμβολο ενάντια σε κάθε μορφής καταπίεση, εκμετάλλευση και υποδούλωση ανθρώπου από άνθρωπο!

Φλώρα Μάνιου

Δ.Σ: Ένα παλιό κείμενο ανασύρθηκε, σκηνοθετήθηκε και ερμηνεύτηκε με τον πιο επικίνδυνο Τρόπο. Αν θέλει κανείς να ξέρει τι σημαίνει η έκφραση “Το Χιούμορ σκοτώνει” θα πρέπει να δει αυτή την παράσταση!
Κ.Κ. : Αναγνώρισα τον εαυτό μου. Κι ένοιωσα πραγματικά λυπημένη γιατί δεν ήξερα αν τα δάκρυά μου ήτανε από λύτρωση ή από λύπη για τον εαυτό μου.
Σ.Κ.: Τώρα καταλαβαίνω τι εννοούσε ο Μπρεχτ όταν έλεγε πως ένας ρόλος παιγμένος από ένα πρόσωπο του αντιθέτου φύλου ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΕΙ τα χαρακτηριστικά αυτού του φύλου.
Π.Π: Ο Π. Νακόπουλος παγιώνει δικαίως μ’ αυτή του την παράσταση σαν τον κυριότερο εκπρόσωπο του Μπρεχτικού Θεάτρου και της Μεταθεατρικής  Άποψης στην πατρίδα μας.
Δ.Δ: Εκεί που γελούσα, βυθιζόμουνα στην απόλυτη θλίψη!
Α. Ν: Δεν ήταν άντρας. Δεν ήταν Drag Queen! Ήτανε μια Γυναίκα Επί Σκηνής που… δίδασκε σε γυναίκες και άντρες τα λάθη τους.
Μ.Χ: (Ελληνική Κοινότητα ΗΠΑ) Προσπαθήσαμε να τον φέρουμε στις ΗΠΑ. Δεν τα καταφέραμε για οικονομικούς λόγους, Θεωρώ πως χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία να αντικρύσουμε οι Μεσογειακές Ελληνίδες τον Αληθινό μας εαυτό και να μάθουμε κάτι γύρω απ’ αυτόν!
Δ.Χ: Ο Π. Νακόπουλος είναι ένας καλλιτέχνης με Απόλυτο σεβασμό στην Τέχνη του. Το είδαμε αυτό ακόμη και σε μια παράσταση γεμάτη από… σεξουαλικά υπονοούμενα!!!
Β.Γ: Ο απόλυτος ορισμός του… Κλαυσίγελου!
Α.Α. : Πόσο πια ν’ αντέξει κανείς? Κάθε ατάκα και γέλιο!
Γ.Μ: Μεγάλο τόλμημα. Δύσκολος ρόλος και πολλές ισορροπίες που έπρεπε να κρατηθούν. Το αποτέλεσμα ρηξικέλευθο και συγκλονιστικό!

Κρατήσεις θέσεων 26950 61343

Πληροφορίες: Παναγιώτης Κοντοσταυλάκης – 6983343201

 

About author

aac9daea-71bd-4b1a-8dab-100c123a624a

«Πέντε Πέμπτες για τον Κινηματογράφο»

Με μεγάλη προσέλευση και διακεκριμένους ομιλητές συνεχίστηκε και την Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2016 ο κύκλος των πέντε συζητήσεων Η ταινία «Ουζερί Τσιτσάνης» προβάλλεται και τα ...