Κωνσταντίνος & Βασίλης Τσεντούρος: «Κάτι από το ημερολόγιο ενός….»

PK_630_300

Συνέντευξη με τους Κωνσταντίνο και Βασίλη Τσεντούρο

Στις πρόβες για να χτίσεις όλες τις πτυχές της προσωπικότητας του ήρωα, πρέπει να μπεις βαθιά στα πιο απόκρυφα σημεία της ψυχής σου. Έχοντας κάνει κτήμα σου το συναισθηματικό φορτίο της ψυχικής κατάστασης του Αξέντι Ιβάνοβιτς, τελικά απελευθερώνεσαι από αυτό» λέει ο “Αξέντι Ιβάνοβιτς” Κωνσταντίνος Τσεντούρος, που διασκευάζει, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο «Κάτι από το ημερολόγιο ενός…» στο θέατρο ΠΚ.

Η  ΒΟΡΕΙΝΗ www.voreini.gr και η ΓΕΦΥΡΑ  www.gefira.gr είναι χορηγοί επικοινωνίας.

Ο Κωνσταντίνος Τσεντούρος, Αριστούχος απόφοιτος της Ανώτερης σχολής Δραματικής τέχνης “Melissa art scholl” της Έλντας Πανοπούλου, διασκευάζει το έργο του Νικολάι Γκόγκολ «Το ημερολόγιο ενός τρελού» δίνοντας μια ιδιαίτερη έμφαση στην ψυχολογική κατάσταση και στον τρόπο που την βιώνει ο “Αξέντι”, με την εμφάνιση του κλόουν που διασκεδάζει τον κόσμο στα ονειρικά σημεία του έργου και τη μοναδική μουσική επένδυση του μονόλογου, επί σκηνής, του Βασίλη Τσεντούρου.PK_630_300

Χαρακτηριστικά ο θεατρολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας είπε για τον Κωνσταντίνο  Τσεντούρο:

«Στον ρόλο του ταλαίπωρου Αξέντι Ιβάνοβιτς ο Κωνσταντίνος Τσεντούρος, έδωσε ένα υπόδειγμα μονολόγου. Ερμηνεία που αξίζει και την προτείνω για βραβείο πρώτου ανδρικού ρόλου».

Είναι πραγματικά μοναδικός ο τρόπος που ο Κωνσταντίνος Τσεντούρος καθηλώνει το κοινό και του μεταφέρει όλη τη συναισθηματική φόρτιση, τη μοναξιά, την απελπισία και την τρέλα που κυριεύει τελικά τον Αξέντι Ιβάνοβιτς.

Έναν ταπεινό άνθρωπο, χαμηλής αυτοεκτίμησης που επηρεάζεται από τα κοροϊδευτικά γέλια και την περιφρόνηση του περίγυρου και προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του ότι είναι κάτι σημαντικό, μέχρι που τρελαίνεται και κλείνεται στον δικό του φανταστικό κόσμο.

_MG_7056

Ένας εξαιρετικά απαιτητικός ρόλος κι ένα δύσκολο έργο που κάνει μεγάλη επιτυχία για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Δύο ταλαντούχοι καλλιτέχνες, αδέλφια στη ζωή, που έχουν συμπράξει και έχουν ταυτιστεί απόλυτα συναισθηματικά στη σκηνή δίνοντας και την πιο λεπτή απόχρωση της παραφροσύνης του ήρωα. Η μουσική του Βασίλη δένει απόλυτα με κάθε κίνηση και αναπνοή του Κωνσταντίνου εντείνοντας άλλη φορά το τραγικό στοιχείο και άλλη φορά τη νηφαλιότητα του κενού του ήρωα.

Στον πολύ ζεστό και φιλόξενο χώρο του θεάτρου ΠΚ συνάντησα τους Κωνσταντίνο και Βασίλη Τσεντούρο και μιλήσαμε για το έργο και τα μελλοντικά τους σχέδια.

Κωνσταντίνε, γιατί επέλεξες το συγκεκριμένο έργο και πόσο σε επηρεάζει στην καθημερινότητα σου ένας τόσο έντονα συναισθηματικός ρόλος;

«Είναι  λατρεμένο μου έργο και ήθελα με τη διασκευή μου να τονίσω κάποιες πτυχές του χαρακτήρα του ήρωα που με συγκινούν περισσότερο.

Δεν με επηρεάζει στην καθημερινότητα μου ο ρόλος, γιατί όλη η συναισθηματική φόρτιση βγήκε στις πρόβες. Στις πρόβες για να χτίσεις όλες τις πτυχές της προσωπικότητας του ήρωα, πρέπει να εισχωρήσεις στα πιο απόκρυφα σημεία της ψυχής σου. Έχοντας κάνει κτήμα σου το συναισθηματικό φορτίο του Αξέντι Ιβάνοβιτς, τελικά, απελευθερώνεσαι από αυτό» 

Ποια είναι η πορεία του έργου αυτά τα 3 χρόνια και τι απήχηση έχει;

«Είναι ένα πραγματικά δύσκολο έργο που έχει αποκτήσει σταθερό κοινό και μια δυναμική που του δίνει συνέχεια ώθηση να προχωρήσει.  Στα τρία αυτά χρόνια σε όλες τις παραστάσεις μας εισπράττουμε τη ζεστασιά και τον θαυμασμό του κοινού, όπως και τις καλές κριτικές  και αυτό μας δίνει ιδιαίτερη χαρά και δύναμη να προχωρήσουμε.» 

Βρίσκεις κοινά στοιχεία της εποχής που ζει ο Αξέντι με τη σημερινή εποχή;

«Φυσικά. Και σήμερα βλέπουμε κοινωνικές ανισότητες και ταξικές διαφορές. Ο ήρωας δέχεται το bullying όπως το βλέπουμε στην εποχή μας, μέσα από επιθετικές συμπεριφορές σε άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση ή  άτομα που μπορούν να γίνουν εύκολος στόχος. Και σήμερα βλέπουμε ανθρώπους απομονωμένους, που τους λείπει η επικοινωνία, νιώθουν μοναξιά και βρίσκονται ένα βήμα πριν την κατάρρευση».

Κωνσταντίνε, πέρα από τις θεατρικές σου συνεργασίες –Έχει πρωταγωνιστήσει στις παραστάσεις «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» (θέατρο Βεάκη), «Φωνάζει ο κλέφτης» (θέατρο Ρένα Βλαχοπούλου), «Η αυλή των φευγάτων» (θέατρο Βεάκη), «Έρωτας είναι» (θέατρο κολεγίου Pierce)- έχεις πάρει μέρος και σε τηλεοπτικές σειρές.

Θέατρο ή Τηλεόραση;

«Είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος προσέγγισης. Μου αρέσει η τηλεόραση και σίγουρα είναι το μέσον για να γίνει κανείς γνωστός στο ευρύ κοινό. Στο θέατρο, όμως, έχεις την αμεσότητα με τον κόσμο. Το θέατρο είναι λειτούργημα. Είναι Τέχνη. Βγάζεις το συναίσθημα στον κόσμο, τον προβληματίζεις και τον επηρεάζεις ζωντανά μέσα από τον τρόπο που του παρουσιάζεις τις εικόνες και τα γεγονότα εκείνη την ώρα».

Βασίλη, όχι μόνο έχεις γράψει τη μουσική για την παράσταση αλλά σε είδαμε και κατά κάποιο τρόπο να συμμετέχεις στη σκηνή;

«Η μουσική που έχω γράψει είναι επηρεασμένη από τη ροκ μουσική. Ένας συνδυασμός ηλεκτρονικής και κλασικής μουσικής, με ηλεκτρικές κιθάρες, πλήκτρα,  ντραμς και ηλεκτρονικά κρουστά. Επί σκηνής, κινώ τα νήματα του Αξέντι Ιβάνοβιτς.  Είμαι κάτι σαν αερικό, σαν την κακή μοίρα του ήρωα».

Σπούδασες, πιάνο, ενορχήστρωση, σύνθεση, κιθάρα, ντραμς και μουσική τεχνολογία. Έχεις κάνει εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές και έχεις ήδη γράψει μουσική για σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις. Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον;

«Η επόμενη συνθετική δουλειά μου είναι τον Μάιο στο Παλλάς, σε μια χοροθεατρική παράσταση σε σκηνοθεσία του Παύλου Κουρτίδη».

Κωνσταντίνε θα συνεχίσετε και τέταρτη χρονιά μετά την επιτυχία που σημειώνει η παράσταση;

«Έχουμε μια πρόταση από τον κ. Κώστα Γεωργουσόπουλο, που είδε την παράσταση και εκτιμώντας το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της, μας παραχώρησε τα δικαιώματα ενός δικού του έργου «οι ηλικίες του γελοίου» που θα παιχτεί εδώ στο θέατρο ΠΚ. Οπότε θα συνεχίσουμε με αυτό».

 

«Κάτι από το ημερολόγιο ενός…»

Αξίζει να το δείτε!

Χαλιώτη Μέμα

 

 

 

About author