Θωμάς Βούλγαρης: «δεν είμαι από τους «ιδιαίτερα τυχερούς» της γενιάς μου…»

Το Θέατρο Πρόβα εντάσσει στο ρεπερτόριο της καινούριας σεζόν το καινούριο-άπαιχτο κι ανέκδοτο, έργο του πολυβραβευμένου συγγραφέα Παναγιώτη Μέντη. Η «Αναζήτηση», όπως είναι ο τίτλος του θα κάνει πρεμιέρα στις 15 Οκτωβρίου, με πρωταγωνιστές την Κοραλία Τσόγκα και τον Θωμά Βούλγαρη. Οι δύο πολλά υποσχόμενοι ηθοποιοί της νεότερης γενιάς, υπό τις οδηγίες του σκηνοθέτη Νίκου Σακαλίδη, θα υποδυθούν δύο πρόσωπα σε σχέση αιμομιξίας. Ήρωες μιας κωμωδίας με τραγικό πυρήνα.

Ο Θωμάς Βούλγαρης μιλά στη ΓΕΦΥΡΑ, www.gefira.gr  για το έργο και όχι μόνο.

Ήταν εύκολο να πείτε το ναι σε μια παράσταση με τόσο «δύσκολο» θέμα;

Είπα το ναι πριν καν διαβάσω το έργο. Την πρόταση μου την έκανε ο σκηνοθέτης της παράστασης, Νίκος Σακαλίδης και με μεγάλη μου χαρά , ο Παναγιώτης Μέντης συμφώνησε με την επιλογή του Νίκου στο πρόσωπό μου. Την Κοραλία δεν την γνώριζα τότε, αλλά είναι πραγματική τύχη να συνεργάζεται κανείς μαζί της. Όσο για τη «δυσκολία» του θέματος, το μόνο που θέλω να πω είναι ότι το κάθε θέμα , έχει τη δυσκολία του. Και την ευκολία του , επίσης.

Είναι ένας ρόλος πρόκληση για εσάς;

Σίγουρα. Και δεν είναι μόνο ο ρόλος πρόκληση, αλλά και ο τρόπος που δουλεύουμε με τον σκηνοθέτη μας. Αντιμετωπίζω τον κάθε ρόλο που αναλαμβάνω σαν πρόκλιση. Μου αρέσει να ανανεώνομαι, να μην επαναπαύομαι στις ευκολίες μου. Αυτό δεν είναι εύκολο, μπορεί να σε αγχώσει περισσότερο, να σου στερήσει μέρος από τη χαρά του «παιχνιδιού», αλλά στο τέλος πάντα κάτι κερδίζεις.

Ο Παναγιώτης Μέντης είναι ένας πολυβραβευμένος συγγραφέας. Πώς αισθάνεστε που παίζετε στο έργο του; Ποιές ήταν οι οδηγίες του όταν πήρατε το κείμενο στα χέρια σας;

Ήθελα να παίξω έργο του Μέντη από τότε που ήμουν φοιτητής στη δραματική σχολή. Θεωρώ ότι είναι από τους σημαντικότερους νεοέλληνες θεατρικούς συγγραφείς. Συνεπώς , είμαι ευτυχής που παίζω σε έργο του. Οδηγίες δεν μας έδωσε. Ακούμπησε το κείμενο στα χέρια μας και εμπιστεύτηκε την ανάγνωση του Νίκου Σακαλίδη πάνω στο έργο του.

 Τι σας συναρπάζει στο θέατρο ως «θεατής» και τι ως «ηθοποιός» ;

Πολλά! Αλλά δεν τα ξεχωρίζω. Θεωρώ πως ο ηθοποιός πρέπει πρωτίστως να είναι καλός θεατής. Όχι επιεικής , καλός – έχει σημασία. Αγαπώ τις λεπτομέρειες. Αγαπώ τη συνέπεια, την ακρίβεια, τη σεμνότητα. Μπορεί να με συνεπάρει ένα βλέμμα ή μια κίνηση , ένα φως πάνω στο πρόσωπο κάποιου ηθοποιού , μια πτύχωση σε ένα ρούχο ή κάποια μελωδία.

Πώς είναι η αίσθηση του να πρέπει να αφήσεις κάθε συναίσθημα σου, κάθε σκέψη σου στα καμαρίνια για να βγεις στη σκηνή;

Για μας είναι κάτι φυσικό. Είναι μέρος της δουλειάς μας. Βέβαια, υπάρχουν μέρες που αυτή η αίσθηση που αναφέρετε είναι τυραννικά παρούσα – αλλά τι να κάνουμε; Στο πρόγραμμα είναι κι αυτό. Άνθρωποι είμαστε κι εμείς.

Η δουλειά σας είναι για σας ζήτημα ζωής και θανάτου; Θα μπορούσατε να ζήσετε έξω από την «εξάρτηση» της υποκριτικής;

Η επιλογή μου να ασχοληθώ με τον συγκεκριμένο χώρο ήταν και είναι απολύτως συνειδητή. Δεν ήμουν και ,μέχρι σήμερα τουλάχιστον δεν είμαι ,από τους « ιδιαίτερα τυχερούς» της γενιάς μου – κι αυτό το λέω δίχως καμία απολύτως πικρία – όμως συνεχίζω και θα συνεχίζω να κάνω αυτό που διάλεξα και αγαπώ. Όμως είμαι καλά και στο σπίτι μου, οπότε μην περιμένετε από μένα τίποτα μεγαλόσχημο του τύπου «θα πέθανα στο σανίδι» ή κάτι αντίστοιχα βαρύγδουπο. Ισορροπίες και απλότητα επιζητώ για να μπορώ να προσφέρω ποικιλοτρόπως , εντός και εκτός σκηνής.

About author