Η Κασσάνδρα Δημοπούλου στη ΓΕΦΥΡΑ

  1. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ήδη από πολύ νεαρή ηλικία διακρίθηκε για το ταλέντο της στην
    μουσική. Σπούδασε κλασικό τραγούδι και βιολοντσέλο στην Ελλάδα (Πτυχίο Βιολοντσέλλου με
    “Άριστα Παμψηφεί” στο Νέο Ωδείο Θεσ/νίκης) και τη Γερμανία (Hochschule fuer Musik Detmold,
    Hochschule fuer Musik und Darstellende Kunst Stuttgart) από την οποία αποφοίτησε το 2003 με
    Δίπλωμα Μονωδίας και Εξιδίκευση στην Όπερα με Άριστα.
    Η καριέρα της ως λυρική τραγουδίστρια άρχισε το 2001, με την συμμετοχή της στο διεθνές
    φεστιβάλ και ακαδημία της Aix-en Provence και το φεστιβάλ Mozart Toujours στο Salzburg.

    Έκτοτε έχει εμφανιστεί σε πρωταγωνιστικούς ρόλους διεθνώς, μεταξύ άλλων στο Εθνικό Θέατρο
    του Λουξεμβούργου, την Όπερα της Στουτγάρδης, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και
    Αθηνών, το Teatro Real της Μαδρίτης, το Teatro Cilea του Reggio Calabria κ.α.Πρόσφατα η  Κασσάνδρα Δημοπούλου μίλησε στη ΒΟΡΕΙΝΗ και στη ΓΕΦΥΡΑ  για πολλά θέματα τα οποία μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω:7d67896f-05d8-43ee-b9eb-fe67fb8193e2

Πότε και πως ασχολήθηκες με την Όπερα;

Όταν έγινα 18 χρονών, από κεραυνοβόλο έρωτα. Ήμουν ήδη στη Γερμανία για σπουδές τσέλου. Άκουσα ένα CD με τον Luciano Pavarotti και σκέφτηκα: αυτό πρέπει να κάνω στη ζωή μου. Σε λίγους μήνες με δέχτηκαν με ειδικές εξετάσεις στην Ακαδημία του Detmold ως εξαιρετικό ταλέντο.Εμφάνιση DSCN0209.JPG

Πόσο δύσκολο είναι να ασχολείται κάποιος-α σήμερα στη χώρα μας με την Όπερα;

Εξαιρετικά δύσκολο για όλους τους αγαπητούς συναδέλφους και λυπάμαι που συμβαίνει αυτό σε όλους μας γιατί η Ελλάδα έχει πολύ καλές φωνές και ταλέντα που δεν προωθούνται, δεν αξιοποιούνται αρκετά και σωστά. Κανείς μας δεν δουλεύει αρκετά. Ελπίζω η κινητοποίηση που έχουμε στη Θεσσαλονίκη με την ομάδα μας τα τελευταία χρόνια να τους δίνει μια ελπίδα ότι όλα γίνονται κι αλλιώς, αν το δει κανείς “αλλιώς”. Εν τέλη βέβαια, ο καθένας κάνει την μοίρα του όσο εύκολη ή δύσκολη επιλέξει, όπως όλοι ξέρουμε όμως, ο δρόμος της αρετής είναι στην αρχή πολύ στενός και δύσβατος…84d6743c-d710-49a1-ade6-8333ca92cacf

Η σκηνοθεσία όπερας πως προέκυψε;

Προέκυψε στην Αθήνα το 2011, με προτροπή του Στάθη Λιβαθινού, του οποίου εκείνη την στιγμή ήμουν βοηθός στην παραγωγή της “Κάρμεν” στο θέατρο “Κάππα” με πρωταγωνίστρια την Μαρία Ναυπλιώτου. Ο Λιβαθινός με την τόση εμπειρία που έχει με νέα άτομα, μάλλον είδε μέσα μου την ανάγκη να βρεθώ σε αυτή τη θέση και έτσι με “έσπρωξε” προς την καρέκλα του σκηνοθέτη με έναν πολύ έντονο αλλά και ευγενή τρόπο (δύο στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν και ως άτομο) δίνοντάς μου την αυτοπεποίθηση που μου έλειπε για να αρχίσω να σκηνοθετώ. Έγινε λοιπόν ως εξής: εγώ του πρότεινα να σκηνοθετήσει μια όπερα και αυτός με έπεισε ότι πρέπει να την σκηνοθετήσω εγώ!  Άρχισα λοιπόν με ένα μικρό έργο, με την κωμική, μονόπρακτη μπαρόκ όπερα του Pergolesi “Η υπηρέτρια που έγινε κυρία” (“La serva padrona”).  Πήγε πολύ καλά και κατά τη διάρκεια αυτής της παραγωγής, συνάντησα και τον σύζυγό μου, τον Φίλιππο Μοδινό, ο οποίος τότε είχε αναλάβει την μουσική διεύθυνση του πρότζεκτ μου. Από εκεί και πέρα, ήμουν τυχερή: σε λίγους μόνο μήνες ενώσαμε δυνάμεις και δημιουργήσαμε την καλλιτεχνική μας ομάδα Skull of Yorick Productions στο Λονδίνο. Η επόμενη παραγωγή που ακολούθησε την μονόπρακτη όπερα ήταν κάτι το ασύλλυπτο: όταν το 2012 η Κύπρος δέχτηκε να φιλοξενήσει την παραγωγή μας “Αντιγόνη” του T. Traetta στο 16ο Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος στο Κούριο, καλέσαμε ένα μέλος της Καταλανικής Ομάδας La Fura dels Baus να σκηνοθετήσει κι εγώ βρέθηκα στη θέση του βοηθού σκηνοθέτη. Είχαμε αρχίσει να δουλεύουμε τις ιδέες και το έργο και όλα πήγαιναν καλά, η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια. Η γυναίκα αυτή έπεσε σε… κώμα -από το οποίο ευτυχώς συνήλθε έναν μήνα μετά! Ο άνδρας μου εκείνη την στιγμή έκανε την απίστευτη κίνηση να συμφωνήσει να αναλάβω εγώ την σκηνοθεσία και έτσι βρέθηκα κάτω από τον καυτό ήλιο του αρχαίου θεάτρου, να σκηνοθετώ έναν κολοσσό. Φυσικά πάλι τηλεφώνησα στον Λιβαθινό και έντρομη του είπα “Στάθη, σκηνοθετώ Αντιγόνη στο Κούριο… βοήθεια!”. Μου απάντησε “κράτα το απλό”. Από τότε έχω σκηνοθετήσει τις όπερες “Οθέλλο”, “Κάρμεν”, “Νόρμα”, “Οι Παλιάτσοι”, “Αδερφή Αγγελική” και έχω γράψει/ σκηνοθετήσει  κι ένα δικό μου θεατρικό με θέμα τα οπερατικά παρασκήνια (“ Η Όπερα βγήκε απ’τον Παράδεισο”). Ξεκίνησα δυναμικά από τύχη. Οι γνώσεις υπήρχαν, γιατί πάντα αγαπούσα εξίσου και το θέατρο και μελετούσα παθητικά (βλέποντας πολυάριθμες θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες κάθε είδους και διαβάζοντας σχετικά βιβλία) αλλά και ενεργητικά: επί δύο σχεδόν συνεχή έτη συμμετείχα σε θεατρική ομάδα Physical Theatre στην Ελβετία. Μιλάω επίσης καλά όλες τις βασικές γλώσσες της όπερας και είμαι μουσικός (έχω σπουδές και δίπλωμα στο τσέλο) και τραγουδίστρια. Όλα αυτά είναι απόλυτα απαραίτητα στην σκηνοθεσία όπερας. Είμαι πολύ ευτυχισμένη που μπορώ και σκηνοθετώ.4725a29d-7892-4b0a-9af5-4d18860cfc80

Η κρίση τι σημαίνει για σένα;

Σημαίνει “μια ακόμη κρίση”. Η ανθρωπότητα τις περνάει συνέχεια. Κι εμείς περνάμε στη ζωή μας, πολλές. Οι παππούδες μου τα χάσαν όλα στον πόλεμο και τα ξαναχτίσαν όλα από την αρχή, πέτρα την πέτρα. Δεν έγινε η ζωή τους όπως την περίμεναν, αλλά την ζήσαν και εμείς είμαστε εδώ επειδή τα κατάφεραν. Κι εμείς κάπως θα τα καταφέρουμε.

Η πολιτική για σένα τι είναι; Είσαι ενεργή πολίτης;

Από τότε που επέστρεψα στην Ελλάδα, είμαι. Δεν υποστήρίζω καμία ιδεολογία όμως αυτή την στιγμή. Ξέρω ότι εκτίθομαι με το να ανήκω σε παρατάξεις, και ότι πλέον οι παρατάξεις είναι “στα χαμένα” αλλά δεν με νοιάζει. Θέλω να τα βλέπω τα πράγματα από κοντά, να γωρίζω τους ανθρώπους από κοντά. Έτσι καταλαβαίνω καλύτερα τι γίνεται. Από μακριά, όλοι οι άνθρωποι που δεν πολιτεύονται, κάνουν ένα είδος κακοφορμισμένης “αντιπολίτευσης” χωρίς όμως να αναλαμβάνουν καμία ευθύνη. Θεωρώ ότι το επίπεδο των πολιτικών μας είναι εξαιρετικά χαμηλό και ότι χρειαζόμαστε καινούργιους πολιτικούς και παρατάξεις, καινούργιες λέξεις, καινούργια εστίαση των παρατάξεων. Είναι όλα απαρχαιωμένα και μη παραγωγικά. Πιστεύω αναγκαστικά θα συμβεί κι αυτό κάποια στιγμή, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στον κόσμο.5647dda3-e4f7-49a3-ba4e-3f1300be6403

Ποια η διαφορά της Αθήνας με τη Θεσσαλονίκη για το είδος της τέχνης σου;

Στην πραγματικότητα, καμία, εκτός από το ότι Λυρική Σκηνή έχει μόνο η Αθήνα. Αναλογικά, το κοινό που αγαπάει την όπερα από μόνο του γιατί τυχαίνει να τη γνωρίζει, είναι το ίδιο. Η Θεσσαλονίκη προσπάθησε να έχει κρατική όπερα αλλά απέτυχε (η Όπερα Θεσσαλονίκης έκλεισε με φοβερά χρέη μετά από κάκιστη διαχείριση κάπου γύρω στο 2010). Αυτή την στιγμή η μοναδική διαφορά για μένα, είναι ότι στη Θεσσαλονίκη, η ομάδα μας είναι η μοναδική που παράγει όπερα και άρα εγώ και ο Φίλιππος είμαστε σε άλλη ιεραρχεία στα πράγματα. Εδώ έχουμε το ελεύθερο πεδίο για να ξαναχτίσουμε από την αρχή και σε άλλες βάσεις την “επιχείρηση” της όπερας. Ο κόσμος εδώ μας αγάπησε και έρχεται πλέον στις παραστάσεις μας, όχι επειδή “πουλάμε” την όπερα σαν είδος (αλλίμονο!) αλλά γιατί του δίνουμε τους εαυτούς μας χωρίς μεσάζωντες, άμεσα και ακομπλεξάριστα, παντού και συνέχεια: στο Μέγαρο, στο θέατρο, στο μπαρ, στον δρόμο. Χτίζουμε το κοινό μας με προσωπική επαφή, με υπομονή, με πολλή σκέψη για το τι τους αρέσει. Δεν είμαστε ανήθικοι και σνομπ, όπως δυστυχώς αρέσκονται να είναι πολλοί άνθρωποι του χώρου των Τεχνών. Η στάση μας είναι ανθρωποκεντρική, εστιάζουμε στα πρόσωπα- ειδικότερα όσο είναι δυνατόν στους ντόπιους καλλιτέχνες- και όχι στην όπερα σαν είδος, ούτε στο νεκρό συνθέτη, όσο σπουδαίος και αν είναι για μας τους ίδιους. Έτσι η Θεσσαλονίκη, λόγω του μεγέθους της και του τρόπου με τον οποίο εργαζόμαστε, προσφέρει προς το παρών ένα ιδανικό τοπίο και φυσικά, είναι μια εύκολη πόλη για να ζεις.

Με τη Λυρική Σκηνή συνεργάζεστε;

Πριν από χρόνια -σε παλιότερη καλλ. διεύθυνση- είχα κάποιες προτάσεις που δυστυχώς τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν. Με την ΕΛΣ συνεργάστηκα πέρισυ για πρώτη φορά σε μια περιοδεία. Ήταν μια επιτυχημένη συνεργασία που οδήγησε σε καλύτερη γνωριμία με τον φορέα και σε θερμή υπόσχεση για περαιτέρω συνεργασία. Περιμένω λοιπόν να δω αν η υπόσχεση αυτή θα τηρηθεί. Ιδανικά θα ήθελα να πραγματοποιηθεί η επιθυμία μου να τραγουδήσω άμεσα σε κάποια από τις παραγωγές στο Ηρώδειο, γιατί είμαι από τους λίγους Έλληνες καλλιτέχνες που δεν είχα ακόμη την ευκαιρία να πατήσω την ιστορική αυτή σκηνή. Φυσικά θα χαρώ για οποιαδήποτε μελλοντική συνεργασία μου προταθεί. Μία εθνική όπερα έχουμε στην Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες μονωδοί δικαιωνόμαστε όταν μας δίνει εργασία.

Ποια η γνώμη σου για το νέο σπίτι της Λυρικής και η συνεργασία της με το Ίδρυμα Νιάρχος;

Το Ίδρυμα Νιάρχος προσφέρει ένα καταπληκτικό οικοδόμημα για να στεγάσει την ΕΛΣ. Αυτό είναι υπέροχο. Όλοι μας ανυπομονούμε να το δούμε όταν θα έχει τελειώσει. Το πώς θα είναι η συνεργασία και το μέλλον της ΕΛΣ με το Ίδρυμα, δεν το γνωρίζω.  Έχω ακούσει σχετικά πολλές και διαφορετικές “προφητείες”, όπως και πληροφορίες από σημαντικούς ανθρώπους, αλλά δεν μπορώ να μιλήσω γι’αυτό δημοσίως. Η δική μου γνώμη είναι θετικά ουδέτερη προς το παρών. Ο χρόνος θα δείξει το πώς θα εξελλιχθούν όλα στην χώρα μας, όχι μόνο το θέμα της ΕΛΣ.

b0ef9c7b-dcd4-424f-b09e-248573ee6cc8

Πώς βλέπετε το μέλλον της Όπερας στην Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό;

Έχω το όνομα και έχω και την… χάρη να βλέπω το μέλλον, αλλά επειδή αυτή την στιγμή όλους μας απασχολούν πιο τρομερά πράγματα σχετικά με το τι θα συμβεί στις ζωές μας, το τι θα συμβεί στην όπερα, είναι ίσως όχι και τόσο σημαντικό. Αν όμως αποτύχει, δε θα φταίει ο κόσμος (το κοινό) αλλά αυτοί που τη διαχειρίζονται. Γίνονται τραγικά λάθη εδώ και δεκαετίες που οδηγούν σε καταστροφές (χρέη, αδιέξοδα, μείωση ενδιαφέροντως του κοινού κτλ.). Παραδόξως στην Ελλάδα η όπερα γνωρίζει μια άνθιση. Ίσως απλά έφτασε επιτέλους η ώρα της να ανθίσει κι εδώ!

b4a025f2-2a86-407a-aa94-62bbb6ffdf4c

Οι 3 τενόροι κατάφεραν να γνωρίσουν στον κόσμο τη κλασσική μουσική, σήμερα και στη χώρα μας πως θα μπορούσε να γίνει;

Οι 3 Τενόροι “έπιασαν” το μυστικό της επιτυχίας από χρόνια και επάνω σε αυτό βασιζόμαστε κι εμείς σαν ομάδα. Έχωντας ζήσει από κοντά τον έναν από τους 3, κατάλαβα πολλά για το πώς έρχεται η επιτυχία. Στο θέμα της προώθησης, όλη η μαγκιά είναι να καταλάβει κανείς και να αποδεχθεί ότι στα μάτια του κοινού, συγκρινόμαστε όλοι με τα ίδια δεδομένα. Η οπερατική τραγουδίστρια θα συγκριθεί, όχι πια με την Μαρία Κάλλας, αλλά με τη Beyonce, με την Ατζελίνα Τζολί και με όλες τις γυναίκες-σταρ της τηλεόρασης. Το επιχείρημά μου ίσως ακούγεται “φτηνό” στα αφτιά των σπουδαγμένων και ορκισμένων φανατικών της όπερας, αλλά δεν είναι. Φυσικά η φωνητική ικανότητα είναι το ζητούμενο, αλλά αν θέλεις να έχεις μια επιτυχημένη show business επιχείρηση, πρέπει να μην “κολλάς” σε τίποτε που θα σε κρατήσει κάτω από τους άλλους. Πρέπει οι καλλιτέχνες της όπερας να είναι επικοινωνιακοί, ακομπλεξάριστοι, γοητετικοί και έξυπνοι, να κάνουν το κοινό να τους αγαπάει με κάθε τρόπο. Εκεί είναι η επιτυχία. Το να τραγουδάς ωραίες ψηλές νότες αλλά να βγαίνεις με ξυνισμένο ύφος και να θεωρείς δεδομένο ότι θα σε χειροκροτήσουν και θα εκτιμήσουν ότι σπούδασες 20 χρόνια, είναι απλά ανοησία.

4f668127-17f2-428a-8d8e-18a45185875d

Ποια τα μελλοντικά σχέδια;

Συνεχίζουμε με τη “Νόρμα” του Bellini με 2 παραστάσεις στη Λάρισα. “Τρέχουμε” την “Κάρμεν” σε διάφορες πόλεις και ανοίγουμε πανιά για το Φεστιβάλ Όπερας Ελλάδος 2016, που αναμένεται να είναι πολύ μεγαλύτερο από το περισυνό Φεστιβάλ Όπερας Θεσσαλονίκης 2015. Έχουμε 1 καινούργια παραγωγή για τον Μάιο (2 οπερατικούς μονόλογους και ένα καινούργιο θεατρικό μου με θέμα πάλι την όπερα). Επίσης τον Απρίλιο ανεβάζουμε την  “Madama Butterfly” του Puccini με το Opera Studio (την ομάδα με τους νέους μονωδούς που έχουμε δημιουργήσει από το 2013 στην πόλη) σε συνεργασία με τον Δήμο Πυλαίας/ Χορτιάτη. Τον Ιούνιο έχουμε και τον γάμο μας!

Στην Αθήνα θα σε ακούμε; Και πως;

Ελπίζω πολύ σύντομα. Όπως σας είπα, η ΕΛΣ έχει δώσει μια υπόσχεση. Όπως και να έχει όμως, θα προσπαθήσουμε να κατεβάσουμε κάποια έργα και εκεί. Το 2015 συνεργαστήκαμε άψογα με το Ιταλικό Ινστιτούτο και ανεβάσαμε 2 όπερες και το θεατρικό μου. Έπεται και συνέχεια. Ελπίζω να καταφέρουμε να βάλουμε και την Αθήνα στο Φεστιβάλ ΄Όπερας Ελλάδος 2016. Έχει τόσο άξιο ανθρώπινο δυναμικό η πρωτεύουσα!c9451a13-0aef-4e04-b43a-7913cab507ff

Τι θα ήθελες να πεις στους αναγνώστες μας;

Να μη φοβούνται. Να μην τρομοκρατούνται. Κι αν είναι να καταστραφούμε και να χαθούμε, ας χαθούμε με αξιοπρέπεια. Να χαιρόμαστε γι’αυτό που έχουμε, ας είναι και λίγο. Το λίγο γίνεται πολύ. Με υπομονή και αξιοπρέπεια, κερδίζει κανείς την ψυχή του. Αυτό κανείς δεν μπορεί να σας το πάρει.

 

 

 

About author

«Τιθασεύοντας το φώς»

Το Ίδρυμα Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας και το Σωματείο Φίλων του ιδρύματος, πρώην Τεχνικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, συνδιοργανώνουν την ενδιαφέρουσα Έκθεση με τίτλο «Τιθασεύοντας ...