Ο Ευριπίδης Μπέκος στη ΓΕΦΥΡΑ

Ο Ευριπίδης Μπέκος γεννήθηκε στη Λάρισα το 1991. Σπούδασε θεωρητικά της μουσικής και πιάνο (πτυχία Αρμονίας, Αντίστιξης και Φυγής). Είναι απόφοιτος Σύνθεσης του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.  

Συνέθεσε και ενορχήστρωσε τη μουσική στους δίσκους “Των Αγγέλων Το Κρασι” (2006), “Περί Μπάζων και Λοιπών Απορριμμάτων” (2008) σε συνεργασία με τον Δημήτρη Ζερβουδάκη και “Quark” (2012), με συμμετοχές των Β. Παπακωνσταντίνου, Λ. Μαχαιρίτσα, Ψαραντώνη, Γ. Ζουγανέλη, Θ. Κοτονιά κ.α. Τον Νοέμβριο του 2016 κυκλοφόρησε η πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλεία του με τίτλο “Ο Τempora! O Mores!” (ΑΥΛΟΣ-MINOS EMI). 

Είχει συνθέσει επίσης σύγχρονη μουσική δωματίου, ορχηστρική μουσική, μουσική για κινηματογράφο όπως επίσης έχει συνθέσει και μουσική για παιδκό θέατρο (“Το Δικό μας Θέατρο” – εκδ. “Διάπλους” 2007). Έργα του έχουν παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (εργαστήρι Σύγχρονης Μουσικής) και σε άλλους σημαντικούς πολιτιστικούς χώρους. Το 2010 το έργο του “ΗΩΣ” βραβεύτηκε στο Διαγωνισμό Σύνθεσης & Ποιητικής του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης.  

Από το 2015 διδάσκει Ανώτερα Θεωρητικά της μουσικής στο Δημοτικό Ωδείο Λάρισας. Η συνθετική του έρευνα προσανατολίζεται κυρίως στην αναζήτηση γεφυρών μεταξύ λόγιας και λαϊκής μουσικής παράδοσης μέσω ποικιλόμορφων εκφραστικών μέσων.  10671305_419898994828278_5335452580541025101_n

Διαβάστε παρακάτω τι είπε στη συνέντευξη του στη ΓΕΦΥΡΑ.

 

Eυριπίδη ποιοι είναι οι πρώτοι ήχοι που θυμάσαι, τα πρώτα σου μουσικά ερεθίσματα;

 

Τα πρώτα μουσικά ερεθίσματα ήταν πολλά και διαφορετικά, από κλασσική μουσική, Vivaldi, Bach κλπ, ελληνική μουσική με αγαπημένο το Β. Παπακωνσταντίνου έως παραδοσιακή μουσική και ρεμπέτικα. Θυμάμαι βέβαια ότι αν και ποτέ δεν καθόμουν με τις ώρες στην τηλεόραση να παρατηρώ πάντα όλες τις μουσικές από τους τίτλους κάποιων σειρών, ταινιών ή ακόμα και…διαφημίσεων! Αγαπημένο μου ήταν πχ το “Meglio Strasera” του Mancini που έπαιζε σε μια πολύ δημοφιλή σειρά του ’90. Τέλος, αυτό που με είχε στιγματίσει ήταν η πρώτη συναυλία κλασσικής μουσικής που παρακολούθησα ποτέ και ήταν το Carmina Burana του Carl Orf.

 

O tempora! o mores!- Ω καιροί, ω ήθη… είναι μία φράση του Κικέρωνα, πως προέκυψε αυτός ο τίτλος για το Albumς

 

Είναι κάτι το οποίο για μας είναι μια φράση ένστασης απέναντι στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Περιγράφει κυρίως όχι τόσο την πολιτική και οικονομική κρίση όσο τη βαθύτερη κρίση αξιών που μας μαστίζει συνολικά ως ανθρωπότητα.
Ποια είναι η ιστορία πίσω από τη σύλληψη και την πραγμάτωση της νέας σου δουλειάς; 

 

Οι ανησυχίες που αφορούν έναν απώτερο σκοπό έκφρασης και επικοινωνίας μέσω της μουσικής και του λόγου. Είναι βέβαια αποτέλεσμα και μιας βαθύτερης διεργασίας που σε βάθος χρόνου έφερε το αποτέλεσμα αυτό και μιλάω για όλες εκείνες τις στάσεις απόψεις και θέσεις που αφορούν την καθαυτή δημιουργική διαδικασία η οποία χαρακτηρίζεται από μια τάση φυγής από κάθε στιλιστική νόρμα όπου με κίνητρο την αναζήτηση της ουσίας πραγματοποιείται μια ουσιαστική απελευθέρωση των εκφραστικών μέσων.

 

Έγραψες το άλμπουμ από τη θέση του πρωταγωνιστή ή του παρατηρητή των ιστοριών σου;

 

Αυτό έχει να κάνει κυρίως πιστεύω με το ποιά είναι η θέση του ίδιου του ατόμου μέσα στο κοινωνικό σύνολο, ανεξάρτητα από το αν ασχολείται με την τέχνη ή όχι. Θεωρώ πως βρίσκομαι και επιδιώκω να βρίσκομαι ενεργά μέσα στο γίγνεσθαι όσο και όπως μπορώ και όχι απλά να παρατηρώ. Όλοι είμαστε ένα μέρος του συνόλου και κάθε τι που το χαρακτηρίζει χαρακτηρίζει και εμάς. Το να ενίσταται ενδεχομένως κανείς και να παρατηρεί ή να σχολιάζει δεν τον κάνει αυτομάτως πιστεύω παρατηρητή αντιθέτως, είναι μια πράξη που υποδηλώνει την ενεργή συμμετοχή του μέσω της διαδικασίας της έκφρασης και της επικοινωνίας.

 23

Ποιες είναι οι πιο αγαπημένες σoυ στιγμές στον νέο δίσκο, αλλά και τι θα δοκίμαζες διαφορετικά, αν είχες την ευκαιρία; 

 

Κάθε στιγμή μέσα σε μια δουλειά έχει και κάτι συγκεκριμένο να πει, να διατυπώσει δια μέσου της μουσικής. Δεν μπορώ να διαχωρίσω κάποια συγκεκριμένη στιγμή καθώς κάθε τι έχει τοποθετηθεί με αγάπη και μεράκι σ΄αυτό που κάνουμε, κάθε νότα κάθε φράση και κάθε ηχητική εικόνα και κάθε ερμηνεία έχει έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο που υπάρχει εκεί που υπάρχει από το πιο μικρό πραγματάκι έως και το πιο μεγάλο. Τώρα για το εάν θα δοκίμαζα κάτι διαφορετικά, εννοείται! Τα πάντα! Αυτό είναι και το ωραίο και το μαγευτικό στην όλη διαδικασία. Αλλά και το κίνητρο, η θέρμη εκείνη που σε κάνει να θέλεις να πάς στο επόμενο βήμα έχοντας μάθει από το τα προηγούμενα. Είναι μια διαδικασία που δεν τελειώνει ποτέ!

 

Τι σημαίνει καλή μουσική και κατά πόσο μπορεί να αλλάξει ο κόσμος μέσα από την μουσική;

 

Καλή μουσική είναι η μουσική αυτή που έχει δουλευτεί με μεράκι ειλικρίνεια αγάπη και ουσία. Αυτά τα γενικά χαρακτηριστικά ξεπερνούν το είδος ή το στυλ. Είναι καθολικά. Δεν μπορώ πχ να πω ότι de facto η λαϊκή ή ποπ μουσική είναι κακή ή η κλασσική είναι καλή. Παντού υπάρχουν καλά και κακά πράγματα. Η μουσική που ανταποκρίνεται στην προσωπική αλήθεια του δημιουργού της είναι πιστεύω κατά την κρίση μου και η καλή. Τώρα για το εάν η μουσική μπορεί να αλλάξει τον κόσμο η Τέχνη έχει αποδείξει την ζωοδοτική της σημασία απ’ αρχής του ανθρώπινου πολιτισμού. Συνεπώς ναι φυσικά και μπορεί όπως και όλες οι τέχνες, υπάρχει μια φοβερή δύναμη σε κάθε καλλιτεχνική έκφραση η κίνημα που δυνάμει μπορεί να επιφέρει και καθολικά αποτελέσματα.

 

Τι είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς εκτός από την δουλειά σου;

 

Η αισιοδοξία στο βλέμμα των ανθρώπων όπου παρά τις όποιες δυσκολίες χαμογελούν!
Πριν κλείσουμε, αποκάλυψε μας τα επόμενα σχέδιά σου και τι πρέπει να περιμένουμε στο άμεσο μέλλον;

 

Το επόμενο βήμα τουλάχιστον δισκογραφικά ευελπιστώ να είναι κάτι το οποίο θέλω εδώ και αρκετά χρόνια και είναι ένας δίσκος καθαρό ορχηστρικής μουσικής. Όσον αφορά τη στιλιστική κατεύθυνση δεν μπορώ να αποκαλύψω προς το παρόν αρκετά πράγματα καθώς μέχρι το τέλος υπάρχουν πάντα ανατροπές. Επίσης, θα υπάρξουν κάποιες ζωντανές εμφανίσεις που θα ανακοινωθούν εν καιρώ για την παρουσίαση τόσο του δίσκου “O Tempora! O Mores!” όσο και των παλαιότερων δουλειών.

 

Τελευταία ερώτηση: ποιος ο ρόλος της τέχνης, και του τραγουδιού εν προκειμένω, στις κρίσιμες εποχές τις οποίες διανύουμε;

 

Ο ρόλος του τραγουδιού και της τέχνης γενικότερα είναι πιστεύω να υπενθυμίσει σε όλους μας τα πανανθρώπινα ιδανικά, την ανάγκη να αγωνιστούμε όχι για την επιβίωση αλλά για τη ζωή και την ουσία του να ονειρευόμαστε.