Επί Κολωνώ: Παράταση των Παραστάσεων «Αγαπητή Ελένα» και «Άγριος Σπόρος»

(έως την Κυριακή 27 Μαρτίου 2016)

«Αγαπητή Ελένα»

της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια, από την Ομάδα Νάμα

 

Συνεχίζεται για 2η χρονιά

 

(Πέμπτη έως Σάββατο στις 9:15 μμ & Κυριακή στις 6:30 μμ)

 

Η Ομάδα Νάμα παρατείνει την πετυχημένη παράσταση «Αγαπητή Ελένα» της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ έως την Κυριακή 27 Μαρτίου 2016.

Η «Αγαπητή Ελένα» της ρωσίδας θεατρικής συγγραφέως Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια, είναι έργο γραμμένο στην Σοβιετική Ένωση του ’80, την περίοδο δηλαδή της αποσύνθεσής της, όπου ο μεγάλος κύκλος του σοσιαλιστικού πειράματος υπό το βάρος των αδιεξόδων και της διαφθοράς πλησίαζε στην ολοκλήρωσή του, ενώ το άγνωστο μέλλον μιας μετά-εποχής ήταν προ των πυλών. Πρόκειται για ένα έργο που είναι άκρως επίκαιρο στην Ελλάδα του σήμερα, που εν μέσω κρίσης, αναζητά να προσδιορίσει τη μετά τη μεταπολίτευση εποχή, όντας στη δίνη γρήγορων εξελίξεων, πρωτόγνωρων συνθηκών, προσωπικών αδιεξόδων για το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας και ενός απίστευτου μωσαϊκού προτεινόμενων λύσεων.

 

Όπως τώρα στη χώρα μας έτσι και στο κόσμο του έργου, τον κόσμο της καταρρέουσας Σοβιετικής Ένωσης, η ούτως ή άλλως διαχρονική σύγκρουση μεταξύ των γενεών εγγράφεται στο ρευστό πλαίσιο που συνθέτουν το τελματωμένο παρόν και το άγνωστο μέλλον. Οι γενιές στο έργο της Λ. Ραζουμόβσκαγια παίρνουν θέση σύγκρουσης, με τους μεν νέους να αναζητούν λύσεις στις προσδοκίες τους και τους δε μεγαλύτερους να προβληματίζονται με γνώμονα την εμπειρία της ζωής τους. Μια σύγκρουση τέτοια όπου τα πρόσωπα, εκπροσωπώντας στη δεδομένη συγκυρία δύο εχθρικούς κόσμους, δεν θα καταφέρουν παρά να βιώσουν τις συνέπειες από τη σφοδρότητά της.

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:

Η ιστορία διαδραματίζεται στο μικρό διαμέρισμα μιας δασκάλας σε κάποια πόλη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης την περίοδο των σχολικών εξετάσεων, με πρόσωπα τη δασκάλα και τέσσερις μαθητές της. Οι τέσσερις νέοι εμφανίζονται ξαφνικά με δώρα στο σπίτι της δασκάλας τους την ημέρα των γενεθλίων της. Ο στόχος όμως δεν είναι να της ευχηθούν αλλά να βρουν τρόπο να της πάρουν το κλειδί για να κλέψουν και να αλλάξουν τα γραπτά τους, που είναι κλειδωμένα στο σχολείο, ώστε να εξασφαλίσουν έτσι την είσοδο τους στο πανεπιστήμιο. Στην απόφαση για την πράξη τους αυτή οδηγήθηκαν νιώθοντας θύματα ενός παράλογου και αρτηριοσκληρωτικού συστήματος. Όταν της αποκαλύπτουν τον πραγματικό λόγο της επίσκεψης τους, το μικρό διαμέρισμα θα μεταβληθεί σε πεδίο μετωπικής σύγκρουσης που θα αρχίσει με αντιπαράθεση αξιών, θα περάσει στη ψυχολογική βία, θα εξελιχθεί σε ομηρία και θα καταλήξει…

 

Οι νέοι της «Αγαπητής Ελένας», όντας εγκλωβισμένοι σε ένα ασφυκτικό πλέγμα κανόνων θα επιχειρήσουν με τη σειρά τους τον εγκλωβισμό-εκβιασμό της δασκάλας τους. Θα απαιτήσουν έτσι με δραματικό τρόπο λύσεις για τα προσωπικά τους αδιέξοδα. Όμως η απρόσμενη σθεναρή απάντηση που θα ορθωθεί μπροστά τους θα τους ξαφνιάσει. Δεν είχαν υπολογίσει το βάρος, τη σημασία και το βάθος των πιστεύω και των εμπειριών ζωής της αντιπάλου τους. Οι ακλόνητες απόψεις της, βασισμένες σε ένα ισχυρό σύστημα ιδεολογικών πεποιθήσεων και ηθικών κανόνων, γνώμονα για τη στάση ζωής μιας ολόκληρης γενιάς, δεν θα καταρρεύσουν παρά μόνο αν καταρρεύσει η ίδια της η υπόσταση. Μια σύγκρουση μέχρις εσχάτων όμως, δεν έχει ποτέ νικητές. Έχει μόνο νικημένους. Νικημένους, που -εν προκειμένω- θα συνειδητοποιήσουν για ακόμη μια φορά πως ο άνθρωπος δεν είναι μόνο άτομο με προσωπικές φιλοδοξίες, ούτε μόνο κοινωνικό όν που επινοεί και εφαρμόζει κανόνες. Είναι πάντα και τα δύο και κυρίως είναι άνθρωπος.

 

Η «Αγαπητή Ελένα» είναι ένα ρεαλιστικό έργο κοινωνικού, πολιτικού και υπαρξιακού προβληματισμού, που με εύστοχο χειρισμό των δυνατοτήτων του ψυχολογικού θεάτρου, με βασική συνθήκη της υπόθεσης του έργου το χάσμα γενεών και τη συνεχή ανατροπή των ισορροπιών στη σύγκρουση των ηρώων, συνεγείρει το συναίσθημα και τη λογική του θεατή για τον ωθήσει να σκεφτεί ο ίδιος σε ένα ειδικό επίπεδο τι κάνουμε όταν οι κοινωνικές αξίες αντιπαρατίθενται με τις ανάγκες της προσωπικής μας επιβίωσης και σε ένα γενικότερο, πως διαχειριζόμαστε το συγκρουσιακό στοιχείο μέσα μας που μας εμποδίζει να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο και απλά να συνεννοηθούμε χωρίς να χρειαστεί να φτάσουμε στα άκρα!

 

Η «Αγαπητή Ελένα», χωρίς να αντίκειται στα βασικά ιδεώδη του σοσιαλισμού, στην αρχή κρίθηκε από τη σοβιετική λογοκρισία απαγορευμένο έργο αφού η Λ. Ραζουμόβσκαγια, ανήκε στους λεγόμενους διαφωνούντες διανοούμενους. Στη φάση της περεστρόικα έγινε άρση της απαγόρευσης.

 

Το εκπληκτικό αυτό έργο είχε ξανά ανέβει από την Ομάδα Νάμα πριν από 14 χρόνια και μάλιστα με την Αριέττα Μουτούση στο ρόλο της δασκάλας, ανοίγοντας για πρώτη φορά την αυλαία του Επί Κολωνώ το 2000. Μια παράσταση σταθμός στην ιστορία της ομάδας και του θεάτρου, που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, αποσπώντας 9 βραβεία κοινού του Αθηνοράματος: 5 πρώτα, ένα δεύτερο και δύο τρίτα!

Βιογραφικό συγγραφέως

 

Η Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια γεννήθηκε τo1946, στη Ρίγα. Τελείωσε το Θεατρικό Ινστιτούτο του Λένινγκραντ το 1974 και την Ανώτερη Σχολή Θεάτρου της Μόσχας το 1978. Από το 1986 έγινε μέλος της «Ένωσης Σοβιετικών Συγγραφέων», ενώ απ’ το 1990 τα θεατρικά της έργα εκδίδονται στα μεγαλύτερα θεατρικά περιοδικά της χώρας- στα: Dramaturg,Sovremennaja Dramaturgija, Landskrona. Το 2004, τα θεατρικά της έργα εκδόθηκαν σε δύο τόμους. Έχει τιμηθεί με τα λογοτεχνικά βραβεία «Severnaja Pal’myra» και «Petropol’».

 

Συντελεστές

                                            Μετάφραση:    Βικτώρια Χαραλαμπίδου,

Ειρήνη Χαραλαμπίδου

Σκηνοθεσία:    Ελένη Σκότη

                                Σκηνικά/Κοστούμια:    Γιώργος Χατζηνικολάου

Φωτισμοί:    Αντώνης Παναγιωτόπουλος

                                         Φωτογραφίες:    Δημήτρης Στουπάκης

Βοηθοί σκηνοθέτη:    Χρυσόθεμις Αμανατίδη, Βάλεια Τζανέτου

Διανομή

                                 Ελένα Σεργκέγεβνα:    Αριέττα Μουτούση

                                                 Βαλόντια:    Γιάννης Λεάκος

                                                     Πάβελ:    Δημήτρης Σαμόλης

Βίτια:    Χρήστος Κοντογεώργης

                                                     Λιάλια:    Ηρώ Πεκτέση

 

905ded9f-6b5a-4049-802f-f4133c9af983

 

«Άγριος Σπόρος»

του Γιάννη Τσίρου, από την Ομάδα Νάμα

(έως την Τρίτη 29 Μαρτίου 2016)

 

 

(κάθε Σάββατο στις 18:00, Κυριακή στις 21:30, Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00)

 

Η Ομάδα Νάμα παρατείνει την παράσταση «Άγριος Σπόρος» του Γιάννη Τσίρου στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ, έως την Τρίτη  29 Μαρτίου 2016.

Κοινωνικό δράμα με πικρό χιούμορ στο παρακμιακό πλαίσιο ενός ελληνικού επαρχιακού τοπίου. Ένα εξαιρετικό έργο ρεαλισμού του Γιάννη Τσίρου γραμμένο το 2013, που συνθέτει εύστοχα κομμάτια μιας παραμορφωτικής πραγματικότητας που ζούμε.

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:

Με την αυτοσχέδια καντίνα που έστησε ο Σταύρος σε μια απόμερη παραλία προσπαθεί να φέρνει βόλτα τα χρέη που τον έχουν ζώσει πουλώντας σουβλάκια τα καλοκαίρια στους λιγοστούς τουρίστες. Όμως η μυστηριώδης εξαφάνιση ενός νεαρού γερμανού θα φέρει φέτος τα πάνω κάτω. Οι σε βάρος του υποψίες απ’ τους γερμανούς που κατέφθασαν στην περιοχή διχάζουν στην αρχή το χωριό, αλλά όλοι σιγά-σιγά θα θυμηθούν ότι η καντίνα είναι αυθαίρετη, το φυσικό τοπίο παραβιάζεται, η γεννήτρια δημιουργεί ηχορύπανση, το χοιροστάσι του, που βρωμάει, δεν έχει και άδεια και… πάει λέγοντας. Άσε που αυτός είναι κι ο σφάχτης της περιοχής. Όταν βέβαια οι υποψίες – που με τα συμφραζόμενα και τις προκαταλήψεις έγιναν βεβαιότητες – θα μείνουν μετέωρες, επειδή οι έρευνες θα στραφούν αλλού, τίποτα πλέον δεν θα είναι όπως πριν. Η άμμος της παραλίας θα γίνει κινούμενη κι οι αταλάντευτες πεποιθήσεις, όπως και του Σταύρου, θα υποστούν ρωγμή. Οι ρίζες όμως του κάθε Σταύρου είναι πάντα γερά γαντζωμένες μες το άγριο τοπίο.

 

Συντελεστές

                                            Παραγωγή:    Ομάδα Νάμα

                                                 Κείμενο:    Γιάννης Τσίρος

Σκηνοθεσία:    Ελένη Σκότη

   Σκηνικά, Κοστούμια, Δ/νση Παραγ.:    Γιώργος Χατζηνικολάου

Φωτισμοί:    Αντώνης Παναγιωτόπουλος

Μουσική & Επιμέλεια ήχου:    Στέλιος Γιαννουλάκης

                                       Φωτογραφίες:    Δημήτρης Στουπάκης

Βοηθός σκηνοθέτη:    Περίκλεια Χονδροπούλου

 

Διανομή

                                                 Σταύρος:    Τάκης Σπυριδάκης

                                               Χαρούλα:    Ντάνη Γιαννακοπούλου

                                         Αστυνομικός:    Ηλίας Βαλάσης 

Σημείωμα της σκηνοθέτιδας

Με μεγάλη χαρά και για πρώτη φορά η Ομάδα Νάμα θα παρουσιάσει στο θέατρο Επί Κολωνώ ένα σύγχρονο ελληνικό έργο. Ο Άγριος Σπόρος του Γιάννη Τσίρου είναι ένα αξιοσημείωτο θεατρικό κείμενο που τοποθετείται στο εν εξελίξει παρόν, διαπραγματευόμενο παρόλα αυτά θέματα διαχρονικά όπως ο αγώνας των ανθρώπων για επιβίωση, οι δυσκολίες προσαρμογής στην μεταβαλλόμενη κοινωνική πραγματικότητα αλλά και οι συγκρούσεις στο πεδίο των σχέσεών τους.

Τα θέματα αυτά συμπλέκονται από τον Γιάννη Τσίρο με αριστοτεχνικό τρόπο και διεισδυτικό χιούμορ. Τολμούμε να πούμε ότι δουλεύοντας πάνω στο έργο του, το αντιπαραβάλαμε με τον κωμικοτραγικό τρόπο γραφής του Τσέχωφ. Άλλωστε, οι χαρακτήρες του Άγριου Σπόρου παρόλη την εκ διαμέτρου αντίθετη κοινωνική τους θέση και το προοιωνιζόμενο ιστορικό τους μέλλον σε σχέση με αυτούς του Βυσσινόκηπου, αδυνατούν και αυτοί να συμπλεύσουν με την κοινωνική πραγματικότητα που τους έχει πλέον περιβάλλει.

Το έργο με την ολοκλήρωση του αναδεικνύει την αλήθεια που δεν είναι μονοσήμαντη. Οι πράξεις του παρελθόντος δεν μπορούν μεν να σταθούν στο ύψος και την πολυπλοκότητα των σύγχρονων προβλημάτων, αλλά ο Σταύρος, ως Άγριος Σπόρος, θα «αντέξει» όπως συνέβαινε πάντα.

Βιογραφικό συγγραφέα
Ο Γιάννης Τσίρος γεννήθηκε στο νομό Μεσσηνίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε σχέδιο, φωτογραφία, και έκανε μαθήματα μουσικής. Εργάστηκε στη δημοσιογραφική φωτογραφία, στο ραδιόφωνο, στην κρατική τηλεόραση, και ως μουσικός σε διάφορα συγκροτήματα. Στο διάστημα 1991 – 93 παρακολούθησε μαθήματα στο τμήμα θεατρολογίας.

Εργογραφία

 

Οι τούρτες του μίσους (ταινία μικρού μήκους), Το φως που σβήνει (ταινία μεγάλου μήκους, με συνεργασία συγγραφής), Ποιος σκοτώνει τα παιδιά (θεατρικό),

Ο Μετρητής (τηλεταινία από μεταφορά διηγήματος, με συνεργασία συγγραφής), Αξύριστα Πηγούνια (θεατρικό), Διονύσης Σολωμός (ταινία μεγάλου μήκους – μη ολοκληρωμένη παραγωγή), Οι άντρες δεν κλαίνε (ταινία μικρού μήκους), Ηφαίστειο(ταινία μικρού μήκους), Press (θεατρικό μονόπρακτο), Το βουνό μπροστά (ταινία μεγάλου μήκους),

Τα Μάτια Τέσσερα (θεατρικό),  Άπνοια (ταινία μεγάλου μήκους), Ο εχθρός μου (ταινία μεγάλου μήκους – σε διαδικασία παραγωγής), Αόρατη Όλγα (θεατρικό – ανάθεση εθνικού θεάτρου, Κανόνια και Τρομπέτες Θεατρικό – σε διαδικασία παραγωγής.)

Διακρίσεις

Η ταινία Το φως που σβήνει πήρε το 1ο βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο διεθνές φεστιβάλ Λέτσε (Ιταλίας) το 2001, το 1ο  βραβείο ποιητικής ταινίας στο διεθνές φεστιβάλ Μόσχας (2002), το 1ο βραβείο καλύτερης ταινίας στο διεθνές φεστιβάλ Καΐρου (2002), και το βραβείο κοινού στο μεσογειακό φεστιβάλ Κολονίας (2002). Το θεατρικό έργο Αξύριστα πηγούνια πήρε το 2004 το Α΄ κρατικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου θεατρικού συγγραφέα στο θεατρικό διαγωνισμό τού υπουργείου πολιτισμού. Η ταινία Το βουνό μπροστά πήρε το 3ο βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ Μόσχας το 2010. Το Θεατρικό έργο Τα Μάτια Τέσσερα, πήρε το βραβείο Δραματουργίας Κάρολος Κουν 2010. Η ταινία Άπνοια  πήρε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2010 το βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών (FIPRESCI), καθώς και το βραβείο Κοινού.

Τελευταία παράσταση: Τρίτη 29 Μαρτίου 2016

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:   Σάββατο στις 6:00μμ

                                                           Κυριακή στις 9:30μμ

                                                            Δευτέρα & Τρίτη στις 9:00μμ

                        Τιμές εισιτηρίων :    Κανονικό: 16,00€

                                                           Φοιτητικό/Ανέργων: Σάββατο-Κυριακή 12,00€

                                                           Φοιτητικό/Ανέργων: Δευτέρα – Τρίτη 10,00€

                                      Διάρκεια:    105’

                                         Χώρος:    Κεντρική Σκηνή