Δήμητρα Γαλάνη & Στάθης Δράκος: «Σαν να ήταν όλα ένα déjà vu…»

hq720

                       

Συνέντευξη: Μυρτώ Τουλούπη

Με αφορμή την έναρξη των κοινών της εμφανίσεων με τον Στάθη Δράκο στο GazArte, η Δήμητρα Γαλάνη, μας μίλησε για το νέο τους δίσκο «Το βαλς των χαμένων μετά» σε στίχους του Νίκου Μωραΐτη και μουσική του Στάθη Δράκου, αλλά και για το πώς προέκυψε η πρωτότυπη αυτή συνεργασία. Οι εμφανίσεις τους, θα ξεκινήσουν την Κυριακή 5 Μαρτίου.

« Το GazArte για εμάς είναι το σπίτι μας, τόσο για εμένα όσο και για τον Στάθη. Είναι μια καρδιά πολιτισμού και φυσικά  υπάρχει ένα πρόσωπο που τα συνδέει όλα και είναι καλό να αναφερόμαστε στους ανθρώπους, οι οποίοι αγωνίζονται και τραβούν το κουπί μέσα σ’ αυτό το χάος που ζούμε, για να υπάρχουν αυτοί οι πυλώνες αλήθειας. Το πρόσωπο αυτό είναι ο Πετρόπουλος, ο ιδιοκτήτης του χώρου.

Αρχικά λοιπόν σας καλωσορίζουμε στο σπίτι μας, που δέχεται όλες τις γενιές. Η ιστορία ξεκίνησε και όλα έγιναν απλά. Σαν να ήταν όλα ένα déjà vu. Πριν από χρόνια γνώρισα έναν νέο άνθρωπο, ένα νέο παιδί το οποίο δειλά-δειλά μου έφερε τους στίχους του. Και του είπα βρε πουλάκι μου έλα δω, αυτά που γράφεις είναι πολύ ωραία. Αυτός ήταν ο Νίκος Μωραΐτης. Στην πορεία ο Νίκος πέταξε. Κάναμε τον πρώτο μας δίσκο, τα χάρτινα, κι έπειτα ο Νίκος άνοιξε τα φτερά του και πέταξε και πετάει ακόμα και θα πετάει πάντα, γιατί είναι ένας αξιόλογος στιχουργός που έχει ένα πολύ μεγάλο πάθος για το τραγούδι. Ο Νίκος μου έλεγε κατά καιρούς διάφορα πράγματα, ένα πρωί λοιπόν με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει έχουμε κάποια τραγούδια με τον Στάθη τον Δράκο. Λέω παιδιά μακάρι να τα’ ακούσω, οι Minor project  μ’  αρέσουν πάρα πολύ. Τα παιδιά είχαν ήδη αρχίσει να γράφουν, τα τραγούδια δηλαδή είχαν γραφτεί. Μου τα έφεραν λοιπόν κι αυτό ήταν!main_galani_drakos_moraitis_2small

 Ξεκινήσαμε να γράφουμε. Εγώ πήγα εκεί πέρα σαν να κουβαλούσα ένα παρελθόν, αλλά σ’ ένα παρόν ενός νέου ανθρώπου, έναν πολιτισμό που ήρθε και κούμπωσε σε αυτό που έχει ποτιστεί , αυτοί οι δύο άνθρωποι έχουν ποτιστεί σαν διαφορετικές γενιές, είμαστε τρείς διαφορετικές γενιές ανθρώπων. Κι όμως, έγινε ένα πράγμα σχεδόν μαγικό, ή μάλλον να το πω, έτσι όπως ξέρω απ΄ αυτή τη δουλειά, έγινε έτσι όπως έπρεπε να γίνει! Αυτό που έχω μάθει στα 47 χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά, είναι ότι τα πράγματα, όταν είναι να γίνουν, συμβαίνουν με έναν τρόπο μαγικό και τότε η ανταπόκριση του κόσμου είναι εξίσου  μαγική.

 Έτσι ξεκίνησε λοιπόν, αυτό το υλικό μας έφερε κοντά. Με τον πιο απλό τρόπο μπήκαμε στο στούντιο και τραγουδήσαμε με τον Στάθη, λες και γνωριζόμασταν 3.000 χρόνια. Με τον πιο απλό τρόπο αγκαλιάστηκε ο ίδιος  από μια εταιρεία με πρόσωπα καινούρια και παλαιότερα και ένα παρελθόν σημαντικό δικό μου αλλά και του τραγουδιού εν γένει, με την ίδια αγάπη βγαίνει στον κόσμο και αγκαλιάζεται και απ’ αυτόν, που είναι το πιο σημαντικό απ όλα. Από τη στιγμή που αυτό το πράγμα βγαίνει, ο κόσμος το αγκαλιάζει σφιχτά και το κάνει δικό του, δημιουργείται μια οικειότητα.  Αυτά δεν συμβαίνουν πολύ συχνά, κυρίως παλαιότερα συνέβαιναν. Ο στόχος μας είναι να κάνουμε ένα τραγούδι, που να αφορά όλο τον κόσμο. Εδώ ,  αυτό πιστεύω τα παιδιά το πέτυχαν και όλοι μαζί το καταφέραμε με την εκδρομή, ένα τραγούδι που ήδη είχαμε χιλιοακούσει από τον Στάθη και τους Minor Project (In coloursMinor project).

   Ένα από τα πολλά καλά που έφερε αυτός ο δίσκος, αυτή η συνεργασία, ήταν να τραβήξει το ενδιαφέρον ανθρώπων με υψηλή αισθητική και πολύ σοβαρή καλλιτεχνική υπόσταση. Είχαμε την ευτυχία να συναντηθεί ο δίσκος με τη ψυχή κάποιων ανθρώπων. Μια μέρα μας πήραν τηλέφωνο και μας είπαν πως θέλουν να φτιάξουν ένα ταινιάκι με αφορμή ένα τραγούδι του δίσκου μας –  το ευτυχισμένοι άνθρωποι  –  ένα πολύ δυνατό και ιδιαίτερο τραγούδι. Έτσι , είχαμε την τιμή να συνεργαστούμε με δύο πολύ σημαντικά πρόσωπα, τον Γιώργο Νανούρη και τον Γιάννη Δημολίτσα και είμαι ιδιαιτέρως χαρούμενη γι’ αυτό.

Θέλουμε λοιπόν,  να ανακοινώσουμε το ξεκίνημα των παραστάσεών μας, οι οποίες μάλιστα επισπεύτηκαν, γιατί αυτή η συνεργασία, αυτό το πράγμα ήταν τόσο ορμητικό και μας πήρε όλους αγκαλιά, που αποφασίσαμε να το κάνουμε τώρα και να πάρει το δρόμο του για να καταλήξει, όπου είναι να καταλήξει. Για όλο το Μάρτιο , κάθε Δευτέρα θα είμαστε με τον Στάθη στο GazArte, παρουσιάζοντας το βαλς των χαμένων μετά και άλλες αγαπημένες επιτυχίες».

 41836a4f-4181-4be2-85ff-bcab1e2cb9ab-800x600

Η «Γέφυρα» μίλησε και με τον Στάθη Δράκο, έναν νέο και ιδιαίτερα χαρισματικό συνθέτη και ερμηνευτή.

  • Πως προέκυψε η συνεργασία σου με τη Δήμητρα Γαλάνη ;

«Η συνεργασία μας με τη Δήμητρα ξεκίνησε μετά από παρότρυνση του Νίκου Μωραΐτη. Είχαμε αρχίσει να γράφουμε κάποια τραγούδια μαζί, τα οποία όταν μπήκαμε στη διαδικασία να σκεφτούμε, αν θα τα ερμηνεύσει γυναικεία φωνή μαζί μου, οι γνώμες μας ταυτίζονταν και έκλιναν  προς τη Δήμητρα Γαλάνη για πολλούς προφανείς και μη λόγους. Από αισθητικής πλευράς ένιωθα πολύ σίγουρος και άνετος εξαρχής, γνωρίζοντας ότι θα συνεργαστώ με τη Δήμητρα Γαλάνη, γιατί είχα αγαπήσει τη φωνή της μέσα από τραγούδια που  έχει ερμηνεύσει, τα οποία μ’  έχουν επηρεάσει πολύ και στον τρόπο που γράφω. Η Δήμητρα είναι μια εκ των καλλιτεχνών που με έκαναν να αγαπήσω ακόμα πιο πολύ την Ελλάδα, μέσα από την μουσική της. Υπήρχαν τραγούδια του Μάνου Λοΐζου, τα οποία έχει τραγουδήσει η Γαλάνη, που από μικρό παιδί τα είχα ως χαρακτηριστικές μελωδίες, ιδιαίτερες.  Όταν λοιπόν, άρχισε η φωνή της Δήμητρας να μπαίνει στις δικές μου μελωδίες και στους στίχους του Νίκου ήταν ένα πολύ ευτυχές συμβάν. Ήταν κάτι το οποίο συμπληρωνόταν πολύ όμορφα από θέμα στίχου, ερμηνείας και μουσικής. Ήταν ένα δυνατό έναυσμα η συνεργασία αυτή, που μου ενέπνεε μεγάλη σιγουριά αλλά και ηρεμία. Όλα τα άλλα έγιναν από μόνα τους».

  • Οι κοινές σας εμφανίσεις θα συνεχιστούν και σε άλλες πόλεις;

«Θα κάνουμε συναυλίες στο πρόγραμμα αυτό,  που θα δείτε και εδώ, στο GazArte. Ουσιαστικά είναι κυρίως ένα πρόγραμμα της Δήμητρας. Θα το παρουσιάσουμε και σε άλλες πόλεις όπως η Πάτρα, η Κύπρος, η  Κέρκυρα και σε όσες ακόμα υπάρχει ενδιαφέρον και θέλουν να δουν από κοντά τόσο τη Δήμητρα και τα τραγούδια που την έχουν πλαισιώσει σε όλη της την ιστορία, όσο και τον νέο μας δίσκο , το βαλς των χαμένων μετά».

  • Με τους Minor Project συνεχίζετε κανονικά;

«Ναι, συνεχίζουμε κανονικότατα, απλώς είμαστε σε ένα διάστημα που τελειώνουμε κάποιοι με το πτυχίο μας -γραφικό που το λέμε ακόμα- αλλά  μας έχουν μείνει τα τελευταία δύο  μαθήματα! Περιμένουμε να τελειώσουμε λοιπόν με τις σπουδές ,να προχωρήσει και λίγο ο δίσκος με τη Δήμητρα που βγήκε πρόσφατα και θα κυκλοφορήσουμε το αγγλόφωνό μας LP, αλλά χωρίς καμία χρονική πίεση, γιατί με τους Minor τα τελευταία χρόνια πάντα γράφουμε πράγματα και  ξανακοιτώντας τα μας βγαίνουν καινούριες ιδέες, καινούρια τραγούδια, που μάλλον σημαίνει πως πρέπει να πάρουμε τον χρόνο μας»!

 

About author

unnamed (4)

Alien: Covenant

To Alien: Covenant είναι η επιστροφή του σπουδαίου Ρίντλεϊ Σκοτ στις ρίζες του θρυλικούfranchise του Alien, δηλαδή τον αγνό, κλειστοφοβικό τρόμο που σε αφήνει με ...