Βασιλική Στεφάνου: Να «μιλήσουμε» με τον εαυτό μας…

 

Η Βασιλική Στεφάνου με σπουδές μουσικολογίας στο Καποδιστριακό πανεπιστήμιο και πιάνου στο Δημοτικό Ωδείο Περιστερίου, κάνει τα πρώτα της βήματα στο ελληνικό τραγούδι.Η πρώτη της δισκογραφική δουλειά έχει τίτλο: »Το εισιτήριο» και το πρώτο της προσωπικό live, είναι γεγονός.Με περίσσια ωριμότητα, παρά το νεαρό της ηλικίας της, η Βασιλική μιλάει στη Γέφυρα (gefira.gr) και τον Δημήτρη Μιχαλαριά για το ξεκίνημά της στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού, τις πρώτες της συνεργασίες, αλλά και για τα όνειρά της που πήρανε σάρκα και οστά.

Πριν λίγες μέρες, έκανες το πρώτο σου προσωπικό live, ποιες είναι οι εντυπώσεις σου και πως ένιωσες λίγο πριν ανέβεις στη σκηνή;

Πραγματοποίησα το πρώτο μου live στην Αρχιτεκτονική Ζωγράφου.Σίγουρα, μια τέτοια εμπειρία είναι μοναδική, καθώς ως πρώτη προσωπική εμφάνιση δεν γνώριζα τι μπορεί να προκύψει και κατά πόσο μπορώ να ανταπεξέλθω στα απρόοπτά της. Ασφαλώς, υπάρχει πάντα και το άγχος που σε κάθε live κάνει αισθητή την παρουσία του, γιατί το κοινό που έρχεται να με ακούσει το σέβομαι και θέλω να μην προσβάλλω την αισθητική του! Αυτό που έχω να προσφέρω στον ακροατή είναι το καλό τραγούδι που μιλάει στην καρδιά μου αλλά οφείλω να του το επικοινωνήσω, να συμμετέχει μαζί μου! Ευτυχώς, παρότι πρώτο live το άγχος έφυγε γρήγορα, η ατμόσφαιρα ήταν μαγική και ευχαριστώ γι αυτό το κοινό. Η επιτυχία ενός live, γνωρίζετε καλά, πως αποτυπώνεται ξεκάθαρα στα «μάτια» που σε κοιτάζουν όταν βρίσκεσαι στη σκηνή και όταν σιγοτραγουδούν μαζί σου, δεν περιμένεις μέχρι να ακούσεις τα λόγια τους! Επομένως, οι εντυπώσεις μου μόνο θετικές μπορεί να είναι. Το μόνο που σκέφτηκα πριν ανέβω στη σκηνή ήταν… «και τώρα θα μιλήσω με τα τραγούδια μου»… και ειλικρινά, ένιωσα την αδρεναλίνη να με κατακλύζει.στεφανουυυυυυυ

Σε ποια ηλικία προέκυψε η μουσική στη ζωή σου και ποια ήταν τα πρώτα σου ακούσματα;

Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου η μουσική ήταν το άλλο μου μισό! Σε αυτό φυσικά, βοήθησε η οικογένειά μου καθώς αποκόμισα από αυτούς μια τεράστια συλλογή από την αριστουργηματική δισκογραφία του Μάνου Χατζηδάκη, του Μίκη Θεοδωράκη, μουσικές συλλογές με σπουδαίες ερμηνείες Λαϊκών ερμηνευτών καθώς και παραδοσιακών ερμηνευτών! Όλο το 24ωρό ήταν πλημμυρισμένο από μουσική! Έτσι οι γονείς μου αποφάσισαν να με φέρουν ουσιαστικά κοντά στην μουσική με μαθήματα πιάνου  από πολύ μικρή ηλικία. Ύστερα μέσα από Ωδεία, γνώρισα τα θεωρητικά της μουσικής και αποφάσισα να περάσω στο Μουσικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Να ασχοληθώ, όμως, επαγγελματικά με το τραγούδι και να βαδίσω στο δρόμο του καλού λαϊκού τραγουδιού, σε αυτό βοήθησε ο παραγωγός μου Βίκτορας Πολυδώρου και τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!

Η πρώτη σου δισκογραφική δουλειά έχει τον τίτλο: «Το εισιτήριο», ποιος είναι ο προορισμός και ποιοι οι συνεπιβάτες σου, σε αυτό το πρώτο μουσικό ταξίδι;

 

»Το Εισιτήριο», το οποίο κυκλοφόρησε από την δισκογραφική μου εταιρία την Polymusic, αποτελεί, πραγματικά, το καλύτερο εισιτήριο που μου έδωσε πρώτος ο Βίκτορας, γιατί χάρη σε αυτόν θέλησαν να μου χαρίσουν έντεκα υπέροχα τραγούδια τόσο μεγάλοι καταξιωμένοι καλλιτέχνες, συνθέτες και στιχουργοί. Το παρθενικό μου album έχει μαζέψει τις υπογραφές σπουδαίων συνθετών, όπως του Αντώνη Μιτζέλου, του Μίλτου Πασχαλίδη, του Μιχάλη Νικολούδη, του Γιώργου Καραδήμου, της Ζωής Τηγανούρια και εξίσου σπουδαίων στιχουργών, όπως του Νίκου Μωραϊτη, του Θοδωρή Γκόνη του Σταύρου Σταύρου, της Μαρίας Παπαδάκη, της Γιώτας Βασιλακοπούλου και φυσικά είχα την χαρά και την τιμή να γράψει τη μουσική του τραγουδιού » Πάντα κάτι λείπει» ο Κώστας Μακεδόνας. Μεγάλες συνεργασίες για πρώτο δίσκο και πραγματικά τους ευχαριστώ όλους και τον κάθε ένα ξεχωριστά! »Το Εισιτήριο» έχει ήδη αγαπηθεί από τον κόσμο μέσα σε λίγους μήνες κυκλοφορίας του και γεμίζω μεγάλη χαρά και δύναμη όταν βλέπω πως οι προσπάθειες οι δικές μου μα και του παραγωγού μου να προσφέρουμε καλό τραγούδι και την αλήθεια μου στον κόσμο, βρίσκουν αντίκρισμα!

Ξεκίνημα ονειρεμένο, με Γιώργο Νταλάρα, Κώστα Μακεδόνα και όχι μόνο. Μίλησε μας για τις πρώτες σου συνεργασίες.

 

Εκπληρώθηκε ένα από τα όνειρα που είχα μικρή, να συνυπάρξω μουσικά με τον Γιώργο Νταλάρα και τον Κώστα Μακεδόνα. Με τον Γιώργο Νταλάρα βρεθήκαμε να τραγουδάμε μαζί στα γυρίσματα της εκπομπής »Στην Υγειά μας» όπου είχα την μεγάλη τιμή να προσκληθώ για το αφιέρωμα που πραγματοποιήθηκε στον μεγάλο αυτό λαϊκό ερμηνευτή. Επίσης, έχει ακούσει τον δίσκο και τα θετικά του σχόλια τόσο για την φωνή μου όσο και για την παραγωγή, δεν μπορούν παρά μόνο να με γεμίζουν δύναμη για να συνεχίσω στον δρόμο του καλού τραγουδιού. Με τον Κώστα Μακεδόνα, εκτός της συνεργασίας μας στο στούντιο, όπως προανέφερα, πραγματοποιήθηκαν συναυλίες στο πλευρό του το καλοκαίρι που μας πέρασε. Η εμπειρία να συνυπάρχεις στο stage με τόσο σπουδαίο καλλιτέχνη και συνάμα άνθρωπο αποτελεί μάθημα ζωής! Το χειμώνα πραγματοποίησα εμφανίσεις με την Ζωή Τηγανούρια στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο με αφορμή τα δυο κομμάτια που μου έγραψε, το »Χίλιες Ζωές» και »Καραβάνια». Στο πρώτο μου προσωπικό live στην Αρχιτεκτονική Ζωγράφου με τίμησε με την φιλική του συμμετοχή ο Γιώργος Καραδήμος, ο οποίος με πίστεψε απο την πρώτη στιγμή χαρίζοντάς μου τα δύο τραγούδια »Το Εισιτήριο» και »Τα Σκουλαρίκια» και τον ευχαριστώ πολύ για την συνεχή στήριξη.

 

Ποια η άποψή σου για τα τηλεοπτικά σόου που ψάχνουν να βρουν νέες φωνές, θα έπαιρνες μέρος σε μια τέτοια εκπομπή;

 

Είμαι της άποψης ότι κάθε »επωνυμία» θα πρέπει να κερδίζεται εφόσον ο καλλιτέχνης έχει να προσφέρει έργο άξιο λόγου στο κοινό. Υπάρχουν άπειρες φωνές στην χώρα μας που τραγουδάνε πολύ καλά, όμως αυτό από μόνο του δεν έχει να λέει κάτι. Ασφαλώς και να βγει ο καλλιτέχνης στην τηλεόραση να κάνει γνωστό το έργο που ήδη έχει στα χέρια του και θέλει να παρουσιάσει στο ευρύ κοινό. Η τηλεόραση κάνει θαύματα και το γνωρίζουμε όλοι, όμως δεν θα σου μάθει η τηλεόραση ποιος να »είσαι». Πρέπει να γνωρίζεις πρώτος εσύ » ποιος είσαι», τι θες να προσφέρεις στον κόσμο και αφού έχεις το »project» τότε να βγεις να το διαφημίσεις. Συνειδητά, λοιπόν, δεν έχω πάρει μέρος.

 

Η Ελλάδα σε οικονομική κρίση τα τελευταία χρόνια, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να την αντιμετωπίσουμε;

 

Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, η κρίση είναι κατά κύριο λόγο πνευματική. Ο άνθρωπος απαξίωσε τον άνθρωπο, έπαψε να σέβεται την ίδια του την ψυχή. Τον κυρίευσε το πάθος για την ψυχρή τεχνολογική εξέλιξη και πίστεψε πως ενεργώντας με βάση το προσωπικό του συμφέρον θα έπιανε την κορυφή. Για την ευημερία όμως μιας κοινωνίας χρειάζεται πάνω από όλα συλλογικό πνεύμα. Δεν γίνεται να α μεροληπτείς για τον συνάνθρωπο  και να περιμένεις ότι η αδιαφορία που δείχνεις δεν θα υψωθεί κάποια στιγμή μπροστά σου. Άρα, για να αντιμετωπίσουμε την κρίση οφείλουμε να παραμείνουμε άνθρωποι. Παράλληλα να μην πέφτουμε στην »φάκα» της αποξένωσης αλλά να έχουμε τις »κεραίες» μας ανοιχτές για να εντοπίζουμε όσους μας ζητούν βοήθεια. Χρειάζεται να χτίσουμε παρέες, όπως παλιά και οι παρέες οικοδομούνται μέσα από την μουσική  και το τραγούδι.

Γνωρίζω ότι ετοιμάζεις και άλλες εμφανίσεις, πότε και που θα σε δούμε;

 

Το Σάββατο στις 22 Οκτωβρίου έχω προγραμματίσει την δεύτερη προσωπική μου εμφάνιση στο Holywood Stage στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, με ένα άκρως διασκεδαστικό πρόγραμμα έντεχνων, λαϊκών και παραδοσιακών τραγουδιών σε original εκτελέσεις  αλλά και περίτεχνες διασκευές. Φυσικά, δε θα λείπουν και τα τραγούδια απο τον δίσκο μου. Σας προσκαλώ και σας περιμένω με πολύ μεγάλη χαρά στον μουσικό μου κόσμο. Η επόμενη εμφάνιση θα πραγματοποιηθεί στο Άλικο το Σάββατο στις 5 Νοεμβρίου.

Προσπαθώντας να »κλέψω» κάτι από τη φρεσκάδα της νιότης σου, ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις να περάσεις στους αναγνώστες της Γέφυρας gefira.gr ;

 

Μπορεί να βιώνουμε δύσκολες εποχές, μα η ζωή είναι ωραία όταν κρατάμε για φυλαχτά την ελπίδα, την αγάπη και ανθρώπους που μας νοιάζονται πραγματικά και μας στηρίζουν. Μπορεί να θεωρηθεί τετριμμένο, αλλά η ουσία και η ευτυχία βρίσκεται στα απλά πράγματα και φυσικά για να είμαστε σε θέση να τα αναγνωρίσουμε και να τα βιώσουμε όπως τους αρμόζει οφείλουμε να ακούμε την ψυχή μας. Να »μιλήσουμε» με τον εαυτό μας και να ακούσουμε τί πραγματικά τον ικανοποιεί. Να ρισκάρουμε για την ευτυχία μας, τίποτε δεν κερδίζεται χωρίς θυσίες και χωρίς ρίσκο στη ζωή!